حرکت هماهنگ کشورهای گروه هفت (G7) به سمت افزایش تعرفه بر کالاهای چینی، تشدید قابل‌توجهی در جنگ تجاری جهانی خواهد بود و پیامدهای مستقیمی برای زنجیره‌های تأمین خودروهای برقی، باتری‌ها، انرژی خورشیدی و ماشین‌آلات پیشرفته خواهد داشت.
سهام شرکت‌های اروپایی دارای وابستگی به چین، به‌ویژه صنایع آلمانی و خودروسازانی که هم‌اکنون نیز تحت فشار رقابت چین قرار دارند، در صورت گسترش نظام تعرفه‌ای اتحادیه اروپا فراتر از اقدامات فعلیِ محدود به برخی بخش‌ها، با ریسک نزولی بیشتری روبه‌رو خواهند شد.
بخش‌های صادرات‌محور چین و دارایی‌های حساس به ارزش یوان نیز ممکن است در صورت صدور بیانیه قاطع از سوی اجلاس G7 با بازنگری قیمتی مواجه شوند.
احتمال شکل‌گیری یک مناقشه تجاری میان چین و اتحادیه اروپا در کنار تنش‌های موجود میان آمریکا و چین، ابهامات جدیدی را درباره تقاضای جهانی کالاهای پایه ایجاد می‌کند؛ زیرا چین بزرگ‌ترین خریدار مواد اولیه صنعتی در جهان است.
رهبران گروه هفت که در اِویان-له-بن فرانسه گرد هم آمده‌اند، در حال بررسی افزایش تعرفه بر واردات کالاهای چینی هستند؛ اقدامی که در واکنش به مازاد تجاری بی‌سابقه ۱.۲ تریلیون دلاری چین و هدایت فشار صادراتی این کشور به سمت اروپا انجام می‌شود.
خلاصه (منبع: آسوشیتدپرس)
• رهبران G7 در نشست اِویان-له-بن فرانسه، شیوه‌های تجاری چین را در صدر دستور کار خود قرار داده‌اند و مقامات فرانسوی به دنبال یک برنامه هماهنگ برای مقابله با تهدید ناشی از صادرات چین هستند.
• چین سال گذشته با وجود تعرفه‌های مستمر آمریکا، مازاد تجاری بی‌سابقه ۱.۲ تریلیون دلاری ثبت کرد و صادرات خود را به سمت اروپا و سایر بازارهای باز هدایت نمود.
• صادرات چین به ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا در فاصله ژانویه تا مه نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱۶.۴ درصد افزایش یافت و کسری تجاری کشورهای اروپایی را عمیق‌تر کرد.
• اتحادیه اروپا در حال حاضر طبق مقررات سازمان تجارت جهانی تعرفه‌های پایه نسبتاً پایینی بر کالاهای چینی اعمال می‌کند، هرچند در برخی بخش‌ها مانند خودروهای برقی تعرفه‌هایی تا سقف ۳۵ درصد وضع شده است.
• چین اکنون مستقیماً با حدود ۵۸ درصد از صادرات منطقه یورو رقابت می‌کند؛ این رقم در سال ۲۰۰۰ حدود ۴۶ درصد بود. شرکت‌های چینی نیز از تولیدات کم‌هزینه به سمت خودروهای برقی، ماشین‌آلات پیشرفته و تجهیزات علمی حرکت کرده‌اند.
• آلمان یکی از کشورهایی بوده که بیشترین آسیب را دیده است؛ اقتصاد این کشور در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ کوچک شد و سال گذشته تنها ۰.۲ درصد رشد کرد که بخشی از آن به رقابت چین در صنایع صادراتی اصلی آلمان نسبت داده می‌شود.
رهبران هفت اقتصاد بزرگ جهان در حال بررسی افزایش تعرفه بر کالاهای چینی هستند، زیرا رشد سریع صادرات چین بیش از پیش صنایع اروپایی را تهدید می‌کند و فرانسه خواستار یک پاسخ هماهنگ از سوی اعضای G7 شده است.
این رویکرد ناشی از نگرانی فزاینده اروپا نسبت به پدیده‌ای است که برخی تحلیلگران آن را «شوک چین ۲.۰» می‌نامند؛ موج دوم اثرگذاری تولیدات چین که از موج اول نیز مهم‌تر تلقی می‌شود.
چین اکنون ۱۶ درصد از صادرات کالایی جهان را در اختیار دارد؛ در حالی که این سهم در سال ۲۰۰۰ تنها ۴ درصد بود. همچنین ترکیب صادرات این کشور به‌طور چشمگیری تغییر کرده است. اگر موج اول شوک چین در اوایل دهه ۲۰۰۰ عمدتاً شامل منسوجات و لوازم الکترونیکی ارزان‌قیمت بود، موج کنونی شامل خودروهای برقی، باتری‌ها، ماشین‌آلات پیشرفته، رباتیک و تجهیزات علمی است؛ حوزه‌هایی که مستقیماً با صنایع کلیدی اقتصادهای پیشرفته رقابت می‌کنند.
چین سال گذشته مازاد تجاری ۱.۲ تریلیون دلاری ثبت کرد، در حالی که صادرات کالاهای چینی به آمریکا در چهار ماه نخست سال جاری به دلیل تعرفه‌های آمریکا ۳۷ درصد کاهش یافت. این صادرات به بازارهای دیگر هدایت شد و صادرات به اتحادیه اروپا در دوره ژانویه تا مه ۱۶.۴ درصد افزایش پیدا کرد.
کسری تجاری فرانسه با چین طی یک سال از ۳.۳ میلیارد دلار به ۵.۳ میلیارد دلار رسید و آلمان که زمانی از تقاضای چین برای خودروها و ماشین‌آلات خود سود می‌برد، اکنون بیش از آنچه به چین می‌فروشد از این کشور خرید می‌کند. اقتصاد آلمان نیز در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ منقبض شد و سال گذشته تنها رشد اندکی داشت.
در حال حاضر اتحادیه اروپا طبق مقررات سازمان تجارت جهانی تعرفه‌های پایه نسبتاً پایینی بر کالاهای چینی اعمال می‌کند، اما در برخی حوزه‌ها مانند خودروهای برقی تعرفه‌هایی تا ۳۵ درصد وضع کرده است. مقامات فرانسوی اعلام کرده‌اند که مایل‌اند اجلاس G7 به برنامه‌ای منجر شود که فراتر از این اقدامات رفته و شاید دیوار تعرفه‌ای گسترده‌تری مشابه رویکرد آمریکا در هشت سال گذشته ایجاد کند.
اقتصاددانان هشدار می‌دهند که سیاست‌های داخلی چین، از جمله اعطای اعتبارات ارزان دولتی به تولیدکنندگان و ضعف شبکه تأمین اجتماعی که خانوارها را به پس‌انداز بیشتر و مصرف کمتر تشویق می‌کند، به‌طور ساختاری باعث تولید مازاد و وابستگی به صادرات شده است.
به گفته تحلیلگران، تا زمانی که این الگو تغییر نکند، فشار بر صنایع اروپایی صرف‌نظر از اقدامات مقطعی دولت‌ها ادامه خواهد یافت. اجلاس G7 ممکن است نقطه‌ای باشد که اروپا تصمیم بگیرد دیگر بیش از این منتظر نماند و وارد عمل شود.